چرا باید زبان را پاس داشت؟

به گزارش وبلاگ دیدگاها و به نقل از روابط عمومی موسسه نمایشگاه های فرهنگی ایران، متن این یادداشت در ذیل آمده است:

چرا باید زبان را پاس داشت؟

چرا باید زبان را پاس داشت؟

گرچه بیشترین تغییر و تحولات و یافته های علم زبان شناسی مربوط به یک سده اخیر و مشخصا پس از انقلاب علوم شناختی (Cognitive Revolution) در دهه های پنجم و ششم قرن بیستم است که در طی آن این علم با سایر علوم همچون روانشناسی، عصب شناسی، جامعه شناسی و ... پیوند خورد، اما علم زبان و زبان شناسی قدمتی به بلندای تاریخ بشر دارد.

صرف نظر از مسائل معنوی و معنایی، ویژگی زبانی وجه تمایز شاخص انسان و سایر موجودات است که در میان نوع بشر بطور یک سان به ودیعت گذاشته شده است. به رغم هوشمندی فوق العاده ای که دانشمندان علوم زیستی از طبیعت سراغ دارند، می توان گفت که زبان هوشمندترین این پدیده ها است، به گونه ای که این ویژگی را در هیچ جای دیگر طبیعت به این نحو سراغ نداریم. از این روی است که حتی در میان اثبات گرایان منطقی (Logical Positivists) این دوگانه انگاری دکارتی (Cartesian Dualism) گزاره ای صدق پذیر است که توانایی زبانی وجه تمایز انسان نه تنها با سایر موجودات زنده؛ بلکه حتی با ابزارهای هوشمندی همچون رایانه ها است.

این هوشمندی خارق العاده و تکامل یافته تا جایی است که به عقیده نوام چامسکی نظریه پرداز زبانشناسی فطری گرایی (Nativism)، اگر این ویژگی که همان زبان انسانی باشد در نهاد انسان ها به ودیعت نگذاشته شده بود، این پدیده تحت هیچ شرایطی قابلیت آموزش و فراگیری توسط انسان را نداشت.

به اعتقاد برخی دیگر از دانشمندان از زمان گالیله تا کنون، بزرگترین موهبت بشر توانایی گشودن طلسم الفبا است به نحوی که صرفا از طریق چند حرف و صدا میتوان درونی ترین حالات و احساسات خودمان را به دیگری منتقل کنیم.

باری، زبان آیینه تجلی افکار آدمی است و اگر این ویژگی ممتاز نبود نوع بشر از انتقال و به اشتراک گذاری احساسات، عقاید، تفکرات و تصورات خود با سایر هم نوعان محروم بود .

زبان موجب می شود ادراک بشری از درک-محور بودن صرف (Percept-based) به مفهوم-محور بودن (Concept-based) ارتقاء یابد. و در نتیجه همین تعالی انسان از پرماس به انتزاع و محض است که شعری سروده می شود، قصه ای گفته می شود، استدلالی بیان می شود، تاریخی مرور می شود، و احساسی و عقیده ای رمزگشایی می شود .

از این روی، پاسداشت زبان، پاسداشت تفکر، پاسداشت عقیده، پاسداشت عواطف و احساسات و پاسداشت انسان است.

و الحمد لله الذی خلق الانسان و علّمه البیان ...

منبع: ایبنا - خبرگزاری کتاب ایران

به "چرا باید زبان را پاس داشت؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "چرا باید زبان را پاس داشت؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید